ارسال نظر

  • این شخص منفافقی خطرناک و فراماسونر یا تحریک شده توسط فراماسونرها است.
    بزرگترین خطر برای جامعه همین تفکرات هستند که آمده اند تا با ظاهر دلسوزانه برای اسلام دقیقا همان نسخه ای را بپیچند که دلخواه غربگران است. درست عین کسانی که می گفتند سیاست پدرسوگی است و اساسا حضور دین در سیاست سبب دلزدگی مردم از دین می شود.
    با حامین این تفکر فاسد کاری ندارم. اما از این فرد کافر فاجر و لیبرالی که یک من ریش دارد و این حرفها را می زند می پرسم:

    مگر اجرای قوانین ضد مواخد مخدر و اعدام قاچاقچیان سبب ایجاد انزجار خانواده ها و مردم معتاد از نظام نمی شود؟
    مگر دستگیری و مجازات دزدها و اختلاس گران سبب انزجار این قشر زحمتکش جامعه نمی شود؟

    مگر اجرای ساده قوانین رانندگی و اجبار به بستن پرداخت بیمه و کلاه ایمنی و کمربند و.. سبب انزجار رانندگان نشده است تا جایی که به محض دور دیدن چشم پلیس و دوربینها فورا کمربند را باز می کنند؟

    مگر اجبار دانش آموزان به تحصیل اجباری سبب نشده که آنان آخر سال کتابهای خود بعد امتحانات را پاره پاره کنند و یا بسوزانند تا انزجار خود از تحصیل اجباری را نشان دهند؟

    مگر اجبار مردم به ساحتن نمای ساختمان و رنگ دیوارها و مغازه ها در شهرها سبب انزجار مردم از شهرداری ها نمی شود؟

    و چرا شما با هیچ اجباری که دست ساخت بشر باشد مشکلی ندارید و فقط با قانونی که ریشه از دین باشد مشکل دارید؟
    دلیلش واضح است. چون خدا را بیش از یک خالق نمی دانید که حقی برای ربوبیت و قانونگذاری بر بشر ندارد. خلق کرد که کرد برود پی کارش.
    این کفر محض است.

    و راستی اصلا کدام منطقی - حتی سکولار- اجازه داده انزجار مردم سبب عدم قانون گذاری باشد؟
    و اصلا خود قانون چیست؟ اجباری به نفع جامعه که بدون اعمال زور مردم آن را اجرا نمی کنند. والا مگر نیازی است برای کاری که خود مردم با میل رغبت اجرا می کنند قانون گذاری کرد؟ مثلا بیاییم و قانون بگذاریم دزد و بازدید عید نوروز برای خانواده ها اجباری است!



    لهذا قرآن به صراحت می گویند هرگز توجهی به حرم و هوای نفس مردم نکن و حکم خدا را با قدرت اجرا کن. البته خدا می داند اجرای احکام شریعت مردم را ناراحت می کند.
    سوره شوری آیه 15
    فلذلک فادع و استقم کما امرت و لا تتبع اهواءهم و قل امنت بما انزل الله من کتاب و امرت لاعدل بینکم الله ربنا و ربکم لنا اعمالنا و لکم اعمالکم لا حجة بیننا و بینکم الله یجمع بیننا و الیه المصیر
    پس به همين خاطر تو نيز آنان را به سوى اين آيين واحد الهى دعوت کن و آنچنان که مأمور شده‏اى استقامت نما، و از هوى و هوسهاى آنان پيروى مکن، و بگو: «به هر کتابى که خدا نازل کرده ايمان آورده‏ام و مأمورم در ميان شما عدالت کنم؛ خداوند پروردگار ما و شماست؛ نتيجه اعمال ما از آن ما است و نتيجه اعمال شما از آن شما، خصومت شخصى در ميان ما نيست؛ و خداوند ما و شما را در يکجا جمع مى‏کند، و بازگشت (همه) به سوى اوست!»